acının hissedebildiği kadar derinlere
saygı duyulan kederler
betonların içine sızan anılar
izlemek bakmak bağırmak
bağırmıştım oysa
bağırmaktan sonra yankılanan bir ses
ama yoktu, çünkü hiç bağırmamıştım
acıya yürüdüm tekrar bir yokuş çıkar gibi
dinlendiğim zamanlarda gülüyordum
soluklanıp su içtiğim oldu
karnım da doymuştu ve
acı bekler beni
yürüdüm
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder